فرانسوى يا انگليسى ( مانند اين ترجمه : « ( انسان ) از آبى جهنده خلق شده كه از ميان پشت و دنده‌ها برون مىشود » ) مىكنند تفاوت دارد . به نظر مىرسد كه اين ( ترجمه‌ى اخير ) بيشتر نوعى تعبير باشد تا يك ترجمه و به علاوه بسيار كم قابل فهم است . رفتار مردان در آميزش‌هاى جنسى با زنانشان در اوضاع و احوال متفاوت صريحا بيان شده است . ابتدا دستور براى دوره‌ى قاعدگىها در آيات 222 و 223 سوره‌ى 2 ( البقره ) داده شده : خداوند به پيامبر چنين تجويز مىكند : « ( موقعى كه مؤمنان ) ترا از حيض مىپرسند ، بگو : آن آزارى است . هنگام حيض از زنان كناره‌گيرى كنيد و نزديكشان مشويد تا پاك شوند و چون پاك شوند از آنجا كه خدا فرمانتان داده بر آنها درآئيد كه خدا توبه گران و پاكيزه‌خويان را دوست دارد . » « زنان شما كشت شمايند ، به كشت خويش چنان‌كه خواستيد درآئيد و براى خويش پيش‌انديشى كنيد . » آغاز اين عبارت معناى خيلى روشنى دارد . ممنوعيت داشتن روابط جنسى با زن حائض قطعى و صريح است . جزء دوم شخم زدن را به خاطر مىآورد ، كه براى بذرافشان ، پيش از به زمين نهادن بذرى كه مىرود جوانه زند و نبات جديدى بردهد واقع مىشود . پس غير مستقيم از طريق تصوير تكيه بر اهميّت دقت در اين امر شده كه هدف غائى از آميزش جنسى توالد و تناسل است . ترجمه‌ى عبارت اخير از آن « ار . بلاشر » است : اين عبارت شامل دستورى است كه ظاهرا مربوط به مقدمات آميزش جنسى مىباشد . دستورى كه در اينجا داده شده از گونه‌ى خيلى كلى است . در مورد اين آيات مسأله‌ى جلوگيرى از آبستنى را مطرح ساخته‌اند : نه در اينجا ، نه در جاى ديگر قرآن اشاره‌اى به اين موضوع ندارد . از سقط جنين نيز ذكرى به ميان نيامده ، امّا آيات متعددى كه فوقا درباره‌ى تبدلات متوالى جنين نقل گرديدند به اندازه‌ى كافى روشنند . انسان از آغاز مرحله‌اى كه با تعبير « چيزى كه آويخته مىشود » متمايز گرديده ، تكوين يافته است . در اين شرايط ، احترام مطلق شخص انسان ، كه اين قدر در قرآن ، مورد تأكيد قرار گرفته ، محكوميت اساسى و تام سقط جنين را نتيجه مىدهد به علاوه اين موضع‌گيرى ويژه‌ى همه‌ى اديان توحيدى عصر ماست . آميزشهاى جنسى هنگام دوره‌ى شبانه‌روزه‌ى ماه رمضان مجازند . آيه‌ى مربوط به رمضان به شرح زير است : سوره‌ى 2 ( البقره ) ، آيه‌ى 187 : « آميزش زنهايتان در شب روزه براى شما حلال شد . آنها پوشش شمايند و شما پوشش آنهائيد . ( خدا مىدانست كه شما دلهاى خويش به خيانت مىدهيد ، بر شما ببخشود و از شما در گذشت ) اكنون توانيد با آنها درآميزيد و آنچه را خدا بر شما مقرر كرده بجوييد . » به عكس ، هيچ استثنايى براى زائران مكّه حين روزهاى باشكوه زيارت منظور نشده است . ( و آميزش ممنوع مىباشد ) - سوره‌ى 2 ( البقره ) ، آيه‌ى 197 : « و هركه در آن ملتزم حج شود ، آميزش و بدكارى و مجادله در اثناى حج موقوف . . . » بنابراين ممنوعيت قطعى و رسمى است همچنان‌كه در طول اين دوره ، ممنوعيت‌هاى ديگرى از قبيل صيد ، مجادلات و غيره حتمى مىباشند . در قرآن در مورد طلاق ، باز « حيض » تذكر داده شده و چنين بيان مىفرمايد : - سوره‌ى 65 ( الطلاق ) آيه‌ى 4 :